Sophie Prins
Naam
Sophie Prins
Reviews
Foto's & tips
6
Blogs
0
Lid sinds
15 August 2018
Favorieten
Fav. werelddeel
Azië
Fav. land
Filipijnen
Fav. stad
Parijs
Over mij
Een 27-jarige reislustige fotograaf die intens kan genieten van de kleine dingen en zich tegelijkertijd heel klein kan voelen in deze enorm grote wereld!
Mijn Motto
'Het gaat er niet om dat je zoveel mogelijk ziet, maar dat je zoveel mogelijk geniet van de plekken waar je bent.'
Over mijn camera
Type
Spiegelreflex
Merk
Nikon
Model
D750
Overige
35mm, 50mm, 70-D3300, 300mm, iphone 7 plus, gopro hero 4 silver
Hoogst gewaardeerde foto’s & tips (6)
Siquijor
Siquijor (dat met uitspreekt als Sie-kie-hor), een klein eiland ten zuiden van Bohol en Cebu. De Filipino's die niet op het eiland zelf wonen geloven dat het eiland behekst is, wat er voor zorgt dat er maar weinig toeristen zijn. Wij waren er vlak na het regenseizoen (lees: nog minder toeristen), wat ervoor zorgt dat de bountystranden vol komen te liggen met palmbladeren en aangespoelde rommel uit de zee. Maar de lokale bewoners gaan meteen na een stortbui aan de slag om het strand schoon te vegen. En wauw, wat een prachtige stranden blijken hier te zijn. Niemand te bekennen, op wat lokale kinderen na. Ook de hotels (voor zover die er zijn) waren leeg. Heel indrukwekkend om het eiland te verkennen zonder andere toeristen tegen te komen. Je merkt ook dat het eiland nog niet is ingespeeld op toeristen: in een van de weinige 'stadjes', konden wij geen geld opnemen met VISA. Uiteindelijk hebben we 2 uur op de scooter gezeten om ergens geld vandaan te halen. Maar ook dat is een avontuur en laat je inzien dat je écht buiten de gebaande paden bent. Ik ga ongetwijfeld nog meer delen van dit prachtige eiland.
Lopen op het water in
In Maleisië zijn mooiere stranden te vinden dan op Langkawi. Naar Langkawi ga je vooral voor de activiteiten, de cultuur, het eten en de watervallen. Toch wilden wij na 8 dagen wel een mooi strand zien. De meeste kustplaatsen hadden we al verkend per scooter, maar we waren nog niet aan de Noord-Oost kust geweest. Eenmaal daar aangekomen met de scooter bleek het grootste gedeelte privéstrand van resorts te zijn. Er was echter één stuk (van ik gok 200m lang) waar we wel mochten liggen: Tanjung Rhu Beach. En wat bleek: er was zo goed als niemand. En toen de zon bijna onder ging en het eb werd, gebeurde er iets magisch. Het water trok zich nét niet helemaal terug, waardoor de illusie werd gecreëerd dat je over het water liep. Echt waanzinnig, met als kers op de taart uitzicht op Thailand in de verte.
Dolfijnen in Lovina
Lovina in Bali staat bekend om het spotten van dolfijnen. 's Ochtends vertrekken tientallen bootjes vanaf de kust om te zoeken naar dolfijnen. Een gek fenomeen, al die bootjes bij elkaar om 'wildlife' te spotten. Dat voelt dan toch een beetje als een dierentuin. Daarom besloten wij op zoek te gaan naar een schipper die nóg iets eerder met ons wilde vertrekken, zodat we de mensenmassa voor zouden zijn. De medewerkster van ons verblijf kende wel iemand met een bootje en na wat bellen was het geregeld. En wauw, dit was te gek! Met opkomende zon konden wij in alle rust deze groep dolfijnen bekijken en fotograferen, terwijl de andere boten net waren vertrokken vanaf de kust.